PRÓCHNICA WE WCZESNYM DZIECIŃSTWIE

Problem próchnicy w zębach mlecznych dotyka ponad 50% dzieci. Zmiany próchnicowe pojawiają się niekiedy w krótkim czasie po wyrżnięciu pierwszych zębów mlecznych.

Proces próchnicowy zapoczątkowują bakterie przetwarzające cukry do kwasów organicznych (głównie Streptococcus mutans). Przy przedłużającej się obecności węglowodanów w jakie ustnej stopień zakwaszenia płytki nazębnej przekracza możliwości buforowe śliny i dochodzi do utraty minerałów szkliwa (demineralizacji).  Pierwszym objawem demineralizacji jest biała plama próchnicowa, trudna do zauważenia. Przy utrzymującym się wpływie kwasów bakteryjnych powstaje ubytek szkliwa, a następnie zębiny.

CZYNNIKI SPRZYJAJĄCE POWSTAWANIU PRÓCHNICY:

  • Węglowodany- cukry proste (fruktoza, glukoza), dwucukry (sacharoza, laktoza, maltoza), gotowana skrobia
  • Czas działania kwasów- częste spożywanie pokarmów zawierających węglowodany, pokarmy miękkie oraz kleiste długo zalegające na powierzchni zęba, soki oraz napoje słodzone
  • Ślina- zmniejszenie ilości i możliwości neutralizowania kwasów (fizjologiczne wydzielanie śliny jest mniejsze w czasie snu)
  • Podatność tkanek zęba- niski stopień mineralizacji szkliwa i zębiny oraz kształt anatomiczny zębów mlecznych

 

PROFILAKTYKA ZAPOBIEGAWCZA PRÓCHNICY:

Aby zapobiec próchnicy konieczne jest więc wczesne wprowadzenie profilaktyki, najlepiej już w okresie prenatalnym i stosowanie jej przez całe  życie. Fundamentami zapobiegania próchnicy są właściwe odżywianie i codzienne oczyszczanie zębów pastą zawierającą fluorek.

ZABIEGI PROFILAKTYCZNE W GABINECIE STOMATOLOGICZNYM:

  • Fluoryzacja zębów - to zabieg polegający na pokryciu zębów cienką warstwą preparatu zawierającego związek fluoru w celu ich wzmocnienia, tworzy na zębie ochronną powłokę. Standardowo lakierowanie zębów u dzieci powinno przeprowadzać się raz na trzy miesiące, natomiast u dorosłych raz na sześć miesięcy.
  • Lakowanie – jest zabiegiem profilaktycznym polegającym na wypełnianiu bruzd zębów trzonowych (mlecznych i stałych) i przedtrzonowych specjalną substancją zwaną lakiem szczelinowym. Inną, stosowaną zamiennie nazwą tego zabiegu jest ?uszczelnianie bruzd?, ponieważ bruzdy na powierzchniach żujących zębów trzonowych i przedtrzonowych stanowią doskonałe miejsce do zalegania resztek jedzenia i płytki bakteryjnej. Zalakowane mogą być tylko zęby zdrowe bez próchnicy lub z przebarwieniem bruzd. Najbardziej wymagają lakowania powierzchnie żujące pierwszych stałych zębów trzonowych (?szóstek?) ze względu na młody wiek pacjenta i trudności z utrzymaniem prawidłowej higieny w tym wieku. Powierzchnię zęba zabezpiecza się przed dostępem śliny np. wałeczkami ligniny, następnie ząb oczyszcza się specjalną szczotką, płucze i osusza. Tak przygotowaną powierzchnię zęba, a właściwie same bruzdy, pokrywa się lakiem ze strzykawki, a następnie utwardza światłem z lampy polimeryzacyjnej. Na koniec lekarz sprawdza szczelność utwardzonego laku.
  • Lapisowanie  – to zabieg, który służy utwardzeniu próchnicowo zmienionej zębiny i zatrzymaniu procesu próchnicowego u młodych pacjentów, u których z różnych względów nie można założyć tradycyjnego wypełnienia. Na oczyszczoną  powierzchnię zęba najczęściej nanosi się związek azotanu srebra i olejek goździkowy. Z roztworu wytrąca się samo srebro, które ma silne właściwości bakteriobójcze. Zabieg wymaga 3 wizyt w odstępach tygodniowych. Cały zabieg trwa bardzo krótko, jest zupełnie bezbolesny i może być wykonany nawet w bardzo wczesnym wieku.

Najważniejszą z czynności zapobiegawczej jest nauka dziecka jak myć zęby i jak ważna jest codzienna wieczorna higiena jamy ustnej. Rodzice powinni starać się o możliwie jak najszybsze przepłukanie lub umycie zębów dziecka po zjedzeniu słodkich przekąsek przynajmniej czystą wodą.

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress